Վահրամ Սահակյան. ԽՐՏՎԻԼԱԿԻ ՀԻՄՆԸ (Տարիքային սահմանափակում)

03/12/2020 18:26
Վահրամ Սահակյան. ԽՐՏՎԻԼԱԿԻ ՀԻՄՆԸ (Տարիքային սահմանափակում)

Գեղից փախա, եկա քաղաք
տարածվեցի որպես վարակ…


Ցույցեր արեց մարդա մեկը,
կազմակերպեց մարտի մեկը…


Ես հանեցի գեղիս մուռը
Տասը հոգու տվինք փուռը…


Բայց էդ գիշեր ես չմեռա,
Ինչպես փյունիկ հելա թռա…


Տասը տարի երբ որ անցավ
Ջանըս ընկավ կրակ ու ցավ…


Հետանցքիցս ելած ծուխով
չմոներին ասի՝ դուխով…


Պապ կեղծեցի ես հերոսի
խեռը կերա մեր Սորոսի…


Ու էս անգամ չարի կատակ
երկիրն առա ոտերիս տակ…


Էլ ի՞նչ ասեմ՝ երեք չորս հինգ
սաղի մաման արի վեթինգ…


Ասի՝ արա, իմն է հերթը,
սաղին բռնի, կոխի բերդը…


Երբ Կովիդը թակեց դուռը՝
շատ շատերին տվի փուռը…
բայց տանջում էր ինձ այն վախը,
որ դեռ մերն էր էն Արցախը
թուրքին տվի շրջանը յոթ
դրա համար չասեք ինձ գ7։


Ձեռի հետ էլ դեմքով ուշիմ՝
տվի գնաց նաեւ Շուշին…


Փոքրուց կարոտ քաղցր մեղրին
տվի գնաց նաեւ Մեղրին
Ինձ չեն տվել կոնֆետ ու մուռ
ես ձեր սաղից կհանեմ նուռ,
Ու որ վրաս շատ չհաչան՝
սաղին հանի գ7 դավաճան
բայց դե մեկ է, չեկա մեղա
ախր շատ եմ բոզի տղա…